Tag Archive: การปลูกพืช

การขุนวัวเพื่อทำอาหาร

เราส่วนใหญ่มองที่ใหญ่ที่สุดบิ๊กโฟร์เนื้อ packers พวกเขาเป็นคาร์กิลไทสัน และอีกสองคนคือ JBS และเนื้อแห่งชาติซึ่งตั้งอยู่ในแคนซัสซิตี

บรรดาสี่ packers กระบวนการร้อยละ 87 ของทุกสาวและนำพาที่ทำลงไปในวันนี้เนื้อในประเทศสหรัฐอเมริกา สองของ บริษัท เหล่านั้น – คาร์กิลและไทสัน – อนุญาตให้ฉันเข้าไปในโรงงานของพวกเขามีข้อ จำกัด บาง

ประสบการณ์อะไรเช่นนั้นได้หรือไม่

ดีกับผมมันเป็นที่ น่าสนใจ ผมหมายถึงผมนักข่าวและผมอยากรู้และฉันรักที่จะดูว่าสิ่งที่สร้างขึ้นหรือใน กรณีนี้ให้ยกเลิกการสร้าง นี้เป็นเหมือนโรงงานรถยนต์ในสิ่งที่ตรงกันข้าม พืชเหล่านี้มีขนาดใหญ่มาก พวกเขาประมวลผลมากที่สุดเท่าที่หกหมื่นเจ็ดพันหัววัววัน

แต่คุณคิดว่าคนอยากจะรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นบนพื้นฆ่า?

 

สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับเนื้อบนโต๊ะของคุณหรือไม่ แคนซัสซิตี้สตาตอบคำถามว่ามีชุดสามส่วนในอุตสาหกรรมเนื้อ ผู้สื่อข่าวสื่อสาธารณะเก็บเกี่ยวก็มีส่วนทำให้ความพยายามของ Star

เป็น ส่วนหนึ่งของซีรีส์ของเราเอง – บิ๊กเนื้อของอเมริกา: อุตสาหกรรมในการเปลี่ยน – Harvest สื่อสาธารณะของเอกสทัลได้พูดคุยกับแคนซัสซิตี้สตานักข่าวไมค์ McGraw เกี่ยวกับสิ่งที่เขาเปิดในการสืบสวน 12 เดือนของเขา

เอกสทัล: อะไรคือผลใหญ่ในชุดนี้สามส่วน?

ไมค์ McGraw: หนึ่งวันคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับพื้นอุตสาหกรรมเนื้อในวันนี้ที่ทำงานมัน, วิธีการก็ครอบงำโดยทั่วไปโดยแบ่งบรรจุสี่ที่สำคัญ

หนึ่ง ในสิ่งที่เราเขียนมากเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวันอาทิตย์ tenderized เครื่องจักรเนื้อซึ่งไม่ติดป้ายในขณะนี้เป็นเนื้อ tenderized เครื่องจักร

ปัญหา มีว่าเมื่อ บริษัท เหล่านี้ใช้ใบมีดและเข็มที่นุ่มเนื้อนี้ก่อนที่จะได้รับให้เราคุณสามารถผลัก ดันเชื้อโรคที่อยู่บนพื้นผิวของเนื้อสัตว์ที่เป็นเนื้อด้านในของ

ดังนั้นส่วนใหญ่ของเราไม่ได้ชอบกินสเต็กดีจริง ส่วนใหญ่ของเราต้องการขนาดกลางหรือขนาดกลางที่หายาก แต่ ถ้าคุณทำอาหารสเต็ก tenderized เครื่องจักรที่สื่อหรือสื่อที่หายากและมันก็ยังคงสีชมพูอยู่ตรงกลางคุณ สามารถพบภายในการตกแต่งภายในของเนื้อสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์บางคนเรียก “รอดชีวิตบังเอิญ” เชื้อโรคที่มีชีวิตรอดในการตกแต่งภายในของเนื้อสัตว์ที่ว่าเพราะมัน สุกไม่สม่ำเสมอตลอดทางข้ามเมื่อเราได้รับสื่อหายาก

และชอบบางส่วนของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อที่เราสัมภาษณ์สำหรับเรื่อง …. หนึ่งหญิงจบลงด้วยถุง colostomy เด็กสาวอีกคนหนึ่งอาจจะต้องมีไตใหม่ก่อนที่จะทุกคน หนึ่งคน 62 ปีเป็นไม่ได้อยู่กับเรา เขาเสียชีวิต

เรื่อง ราววันจันทร์เป็นเกี่ยวกับวิธีการสิ่งที่ระดับอุตสาหกรรมปศุสัตว์ – โดยเฉพาะอุตสาหกรรมปศุสัตว์ – ก่อให้เกิดปัญหาร้ายแรงทั่วโลกเรียกว่าความต้านทานยาปฏิชีวนะ

แล้ววันที่สามเป็นเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพและโภชนาการและวิธีการได้รับข้อความเนื้อออก

คุณใช้เวลา 12 เดือนวิจัยอุตสาหกรรมนี้ มันไม่ใช้เวลานานทำไม?

อุตสาหกรรมเนื้อในวันนี้คืออุตสาหกรรมที่ซับซ้อนมาก และ ผมจำเป็นต้องเรียนรู้ให้มากที่สุดเท่าที่ฉันอาจจะเกี่ยวกับวิธีการเลี้ยงวัว ที่มีการยกวิธีวัวถูกเลี้ยงไว้เชือดวิธีที่พวกเขามีการประมวลผลทันทีที่พวก เขาเหล่านี้ไปประมวลผลพืชขนาดใหญ่ที่มีทั่วมิดเวสต์ และแล้วเราต้องเลือกและเลือกสิ่งที่พื้นที่เราจะใช้เวลามองที่ยาก

ผมเข้าใจว่าคุณอยู่ในบางส่วนของผู้โรงงานแปรรูป คุณสามารถบอกฉันเกี่ยวกับที่? ที่สวยหายากสำหรับนักข่าวไม่ได้หรือไม่

ค่อนข้าง เพียงบางส่วนของหน่วยประมวลผลกำลังพยายามที่จะมีความโปร่งใสมากขึ้นในปีที่ผ่านมา

 

บางคนอาจไม่ต้องการที่จะรู้ว่า

ฉันยังคงกินเนื้อ ทัวร์ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติของฉันกิน ผมยังคงชอบแฮมเบอร์เกอร์ ผมยังคงชอบสเต็ก และผมคิดว่าทุกเนื้อในการดูแลที่อาจไม่เป็นเช่นนั้นไม่ดีสำหรับคุณ

อุตสาหกรรมเนื้อมีปีที่ยากลำบาก นี้เป็นเพียงระเบิดร่างกายขึ้นเพื่อพวกเขาการอภิปรายนี้

I was very ระวังให้มากพยายามที่จะรักษาความสมดุลของมัน ผม บอกคนเหล่านี้ในช่วงต้นของโปรดให้ความร่วมมือกับฉันและสอนฉันเกี่ยวกับ อุตสาหกรรมและในทางกลับกันคุณจะมีโอกาสที่จะตอบสนองกับสิ่งที่มีผลต่อคุณ

ฉันได้พยายามอย่างหนักที่จะมีความสมดุลและให้พวกเขาตอบสนองกับสิ่งที่พวกเขาอาจจะไม่ชอบ

ผม คิดว่าปฏิกิริยาของพวกเขาจะแตกต่างจาก Gee, ฉันขอโทษฉันพูดคุยกับคุณเพื่อให้คุณรู้ว่าฉันคิดว่าคุณมีความสมดุลมันออกแม้ ว่าฉันไม่ชอบสิ่งที่คุณใส่ในเรื่องราวของคุณ

คุณมีคำแนะนำหรือคำเตือนสำหรับผู้บริโภค?

ผมจะบอกว่าทุกอย่างในการดูแลที่ดี คุณไม่ต้องการที่จะกินเนื้อมากเกินไปมีจำนวนมากของไขมันในนั้น แต่ฉันว่าปัญหาที่ใหญ่กว่าคือให้ความสนใจกับป้าย เริ่มอ่านฉลาก ผู้บริโภคในประเทศนี้มีแนวโน้มที่เห็นได้ชัดว่าตามการวิจัยบางอย่างไม่อ่านฉลากเป็นอย่างดี

ผม ว่าคำเตือนที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือเท่าที่เราชอบสเต็กที่มีขนาดกลางและขนาด กลางที่หายากจะปรุงอาหารด้วยวิธีระมัดระวังโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณสามารถ ระบุได้ว่าจะได้รับมีดหรือไม่ว่า

ตอนนี้กระทรวงเกษตรของสหรัฐฯคือเสนอฉลากสำหรับตัดเหล่านี้ เราไม่ทราบว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับข้อเสนอที่ มันก็จะออกมา มันอาจจะต้องติดฉลากสำหรับเนื้อสัตว์ที่ มันอาจหายไป เราเพียงแค่ไม่ทราบว่ายัง

รายจ่ายของเกษตรกร

ฟริตซ์ กล่าวว่าถั่วขนาดเล็กเมื่อเทียบกับระบบไฮโดรโพนิขนาดใหญ่เช่นหนึ่งในโอนีล ประเมินว่าค่าใช้จ่ายของเรือนกระจกใหม่จะวิ่งรอบครึ่งล้านดอลลาร์ต่อเอเคอร์ ค่า ใช้จ่ายจะคุ้มค่าสำหรับพืชพรีเมี่ยมบางอย่างเช่นมะเขือเทศแตงกวาผักกาดหอม และพริก – และเกษตรกรจะดำเนินการต่อที่จะทำการทดลองกับพืชใหม่

ในมอน แทนาเช่นเดวิดเบร์สเป็นที่ต้องการกระจายการใช้งานของอาหารโค hydroponic กับ บริษัท ของเขา All Seasons สีเขียว บริษัท สามปีขายเช่าเติบโต hydroponic สำหรับอาหารสัตว์ที่ใช้เวลาประมาณหนึ่งโหลการดำเนินงานรวมทั้งฟาร์มปศุสัตว์ ในเนบราสกาและฟาร์มโคนมในมิสซูรี
เดวิดเบร์สเติบโตอาหารสัตว์ในห้อง hydroponic ฟาร์มมอนแทนาของเขาและดึงไปให้แกะของเขา (มารยาทเดวิดร์ส)

“ห้อง ที่กำลังเติบโตของเราเป็นประจำทุกปีก็จะผลิตสิ่งที่จะเท่ากับ 150 ไร่ของการปลูกหญ้าชนิตที่ดินถ้าคุณมีสองกิ่งที่ดีของหญ้าชนิตหนึ่งที่มี คุณภาพสูง” ร์สกล่าวว่า

ในขณะที่เบร์สกล่าวว่ามีบางคนลังเลที่จะลองเทคโนโลยีใหม่เขาแย้งว่ามันเป็นเพียงรูปแบบของการปฏิบัติเก่า

“คน ที่ผมพูดออกไปในด้านการพูดว่า ‘โอ้คุณปู่ของฉันทวดของพวกเขาที่ใช้ในการวางออกข้าวโอ๊ตและเมล็ดบนพื้นโรงนา และจากนั้นฉีดสเปรย์น้ำที่พวกเขาและให้พวกเขาเติบโตเป็นเวลาสามหรือสี่ วันที่แล้วเปิดหมูในนั้นและปล่อยให้พวกเขากินพวกเขา, “กล่าวร์ส

สำหรับ ตอนนี้ไฮโดรโปนิยังคงใช้งานส่วนใหญ่ในตลาดเฉพาะชาวเยอรมันและกล่าวว่าเขามอง ไม่เห็นว่าการเปลี่ยนเวลาเร็วใด ๆ เพียงเพราะค่าใช้จ่ายในการลงทุน

หลัง จากเดือนของความร้อนบันทึกทั่วมิดเวสต์, ฟริตซ์กล่าวว่าเรือนกระจกนี้ดำเนินการโดย บริษัท การ์เด้นผักสดในท้องถิ่นที่ใช้น้ำน้อยมาก

“เราอาจจะใช้ผมไม่ทราบ, 2 หรือ 3 เปอร์เซ็นต์ของน้ำที่เพาะปลูกข้าวโพดจะใช้ครอบคลุมพื้นที่เพาะปลูกเดียวกัน” ฟริตซ์กล่าวว่า

มันเป็นมากกว่าเพียงแค่เรือนกระจกที่สร้างความแตกต่าง – เปลี่ยนเกมจริงที่นี่เป็นเทคโนโลยี hydroponic

บาง ทีคำจ๊อกกิ้งจากความทรงจำจัดแสดงโลกอนาคตที่ดิสนีย์เวิลด์ – หรือบางทีคุณอาจได้อ่านบทความหรือสองเกี่ยวกับการทดลองของนาซ่ามุ่งเป้าไป ที่การปลูกพืชในพื้นที่ เป็นหลักที่เกี่ยวข้องกับการปลูกพืชไร้ดินการปลูกพืชโดยไม่ต้องสิ่งสกปรก แทนการได้รับสารอาหารจากดินหรือปุ๋ยพืชได้รับสารอาหารจากการแก้ปัญหาน้ำที่หยดโดยตรงเข้าสู่ระบบราก

เทคโนโลยีที่ได้รับรอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 แต่นักวิจัยบอกว่ามันได้เริ่มต้นเท่านั้นจริงๆที่จะปิดในทศวรรษที่ผ่านมาหรือดังนั้น ตาม รายงานจาก IBIS โลกซึ่งเป็น บริษัท วิจัยตลาด, การเติบโตของอุตสาหกรรมการปลูกพืชไฮโดรโพนิสหรัฐสำหรับแต่ละช่วงห้าปีที่ ผ่านมาอยู่ที่ประมาณร้อยละ 8

ข้ามมิดเวสต์ฟาร์มมีหวังที่จะใช้ประโยชน์จากความสนใจในการปลูกพืชไร้ดิน ใช้ฟาร์มเลนเอล์ม, เช่นซึ่งเติบโตผักกาดหอม hydroponic ฟาร์มขนาดเล็กตั้งอยู่นอก Wichita, กาฬคือสวยใหม่ – ในความเป็นจริงพวกเขาเพียงแค่เก็บเกี่ยวพืชแรกของพวกเขาในตอนท้ายของเดือนมิถุนายน
กะเหรี่ยงและไมค์ฮัลล์และอื่น ๆ ของฟาร์มเอล์มเลนนอก Wichita, กาฬสร้างเรือนกระจก hydroponic ใหม่ในเดือนเมษายน (มารยาทกะเหรี่ยงฮัลล์)

“พี่ชายของฉันในเซาท์แคโรไลนาได้รับการทำสวน hydroponic 13 ปีฉันเดา? กับ มะเขือเทศและจากนั้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วยผักกาดหอมและเขาต้องการได้รับการส่งเสริมให้เราสามารถเริ่มต้นหนึ่ง “กะเหรี่ยงฮัลล์ใครเป็นคนสร้างเรือนกระจกเอล์ม Lane Farm ในเดือนเมษายนกับสามีของเธอไมค์กล่าวว่า

“ตอน นี้เรายังคงอยู่ในส่วนเส้นโค้งการเรียนรู้จากมัน” กะเหรี่ยงฮัลล์กล่าวว่า “แต่เรากำลังเพลิดเพลินกับการชมผักกาดหอมเติบโตและเรียนรู้วิธีการจัดการกับ ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น.”

Hulls พร้อมกับผู้เสนออื่น ๆ ของการปลูกพืชไร้ดินกล่าวว่าการเจริญเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ควบคุมสามารถ ขจัดความจำเป็นสำหรับยาฆ่าแมลงหรือสารเคมี; เรือนกระจกนอกจากนี้ยังมีประสิทธิภาพสูงในแง่ของพื้นที่ทางกายภาพและพืช สามารถเจริญเติบโตตลอดทั้งปี

แต่ สิ่งที่ดึงดูดความจริงก็คือการใช้น้ำที่ลดลงปีเตอร์ลิงที่มีความเชี่ยวชาญใน ด้านการเกษตรการควบคุมสภาพแวดล้อมที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอไฮโอกล่าวว่า เขา บอกว่าผักกาดหอมที่ปลูกในเขตข้อมูลที่ใช้ประมาณ 10-30 แกลลอนน้ำต่อหัวในขณะที่ผักกาดหอมที่ปลูกในสภาพแวดล้อมที่ควบคุม – เช่นไฮโดรโปนิ – ต้องมีเพียง 1-2 แกลลอนต่อหัว ที่น้ำไม่น้อยกว่าร้อยละ 80 น้อย

ยังคงแม้จะมีความนิยมที่เพิ่มขึ้นของเทคโนโลยีหลิงบอกว่าเราไม่สามารถคาดหวังที่จะเห็นการผลิตด้านไฮโดรโปนิ eclipsing เวลาเร็ว ๆ นี้

“สำหรับ เกษตรกรที่ปลูกพืชไร่ที่เป็นไปใน hydroponics มีจำนวนมากของความคิดใหม่ที่จะต้องนำเทคโนโลยีที่ต้องการที่จะเรียนรู้” หลิงกล่าวว่า และมันก็ไม่ถูก “ที่สำคัญคือค่าใช้จ่ายในการลงทุนในเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง.”

แต่ไม่ได้เป็นพื้นที่การเกษตรที่มีราคาแพงในขณะนี้ด้วยหรือไม่ พื้นดินชลประทานที่ดีในภาคกลางของเนบราสกาค่าใช้จ่าย $ 5,000 ถึง $ 6,000 ต่อไร่ตามที่แคนซัสซิตี้ Federal Reserve

และความพร้อมของพื้นที่เพาะปลูก

“ตราบใดที่เรามีความอุดมสมบูรณ์ของดินแดนในประเทศนี้มันเป็นไปได้ยาก” ฟริตซ์กล่าวว่า “และที่ว่าทำไมคุณเห็นชนิดของการผลิตที่พูดในประเทศฮอลแลนด์หรือจีนเกาหลี … พวกเขามีที่ดินทำกินน้อยมากและคนจำนวนมาก.”

ฮัลล์เกษตรกรแคนซัสเห็นด้วยและกล่าวว่ายังคงมีจำนวนมากที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับไฮโดรโปนิ

“ในแคนซัสและอาจมิดเวสต์ในทั่วไปก็เช่นการเกษตรสิ่งสกปรกตามด้วยข้าวสาลีและข้าวโพดและถั่วเหลือง,” ฮัลล์กล่าวว่า “ฉันแค่คิดว่ามันเป็นเรื่องของการศึกษาที่เป็นคนคุ้นเคยกับผลิตภัณฑ์ที่มีการปลูกมันหวังว่าจะกลายเป็นแพร่หลายมากขึ้น.”

หาก ภัยแล้งยังคงเป็นปัญหาและหากค่าใช้จ่ายของเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการปลูก พืชไร้ดินยังคงลดลงจากการดำเนินงานมากขึ้นและมากขึ้นอาจมีลักษณะเป็นดิน อร่อยของพวกเขาและพยายามสิ่งใหม่ ๆ